Zofia Bałdyga: Poezja między językami

Poetka, tłumaczka, pracownica socjalna. Urodziła się w 1987 roku w Warszawie.

Pisze po polsku i po czesku. Wydała pięć tomów poetyckich w języku polskim: Passe-partout (2006), Współgłoski (2010), Kto kupi tak małe kraje (2017), Klimat kontynentalny (2021) oraz Nauka oddychania (2025, nominacja do Nagrody im. Wisławy Szymborskiej). W 2023 roku w wydawnictwie Fra ukazał się jej pierwszy tom napisany po czesku, Poslední cestopisy, nominowany do nagrody Magnesia Litera w kategorii poezji.

Studiowała slawistykę południową i zachodnią na Uniwersytecie Warszawskim oraz pracę socjalną na ETF UK w Pradze.

Tłumaczy współczesną poezję czeską i słowacką na język polski. Przekładała m.in. utwory Marie Iljašenko, Jonáše Zbořila, Kateřiny Rudčenkovej, Marie Šťastnej, Kamila Bouški, Jitki Bret Srbovej i Yvety Shanfeldovej. Opracowała także antologie Sousedky – 10 českých básnířek oraz Sousedky – 10 slovenských básnířek.

W latach 2013–2017 mieszkała w Erywaniu, okazjonalnie tłumaczy również poezję ormiańską.

W 2021 roku otrzymała nagrodę czasopisma „Literatura na Świecie” w kategorii dla debiutujących tłumaczy.

Jest częścią zespołu środkowoeuropejskiej nagrody literackiej Nagroda Václava Buriana Olomouc.

Pracuje także jako pracownica socjalna w sektorze pozarządowym, gdzie wspiera osoby z doświadczeniem migracyjnym. Od 2018 roku mieszka w Pradze.

Pisanie w dwóch językach nie było przemyślaną decyzją; przyszło samo i samo może odejść. Przyjęłam je jako dar, podążyłam za wierszami, żeby zobaczyć, gdzie może mnie to doprowadzić. To bardzo zmieniło perspektywę ja–oni. Granica stała się płynna. –  powiedziała w wywiadzie dla „Dwutygodnika”.