Petra Hůlová: Anatomia kulturowych wojen

Prozaiczka, scenarzystka, performerka. Urodzona w 1979 roku. Studiowała języki, kulturoznawstwo i antropologię na uniwersytetach w Pradze, Ułan Bator i Nowym Jorku, a także była stypendystką programu Fulbrighta w Stanach Zjednoczonych. Mieszka w Pradze.

Twórczość Hůlovej obejmuje zarówno powieści, jak i dramaty – jej książki oraz dwie sztuki teatralne zostały przetłumaczone na ponad piętnaście języków. Jej najnowsza powieść Nejvyšší karta, poruszająca temat wojen kulturowych w codziennym życiu, w 2026 roku ukaże się w nakładem wydawnictwa Afera w polskim przekładzie Julii Różewicz. Zostanie opublikowana także w Stanach Zjednoczonych w wydawnictwie World Editions w tłumaczeniu Alexa Zuckera.

W Polsce ukazało się dotąd pięć książek Hůlovej: Czas Czerwonych Gór (2007, W.A.B., przełożyła Dorota Dobrew), Stacja Tajga (2011, W.A.B., przełożył Piotr Godlewski), Plastikowe M3, czyli czeska pornografia (2013, Afera, przełożyła Julia Różewicz, przekład otrzymał nagrodę translatorską Literatury na Świecie), Macocha (2017, Afera, przełożyła Julia Różewicz, przekład otrzymał nominację do Nagrody Literackiej Gdynia 2018), Krótka historia Ruchu (2021, Afera, przełożyła Julia Różewicz).

Jej debiutancka powieść Paměť mojí babičce (2002, pol. Czas Czerwonych Gór) otrzymała nagrodę Magnesia Litera za odkrycie roku, a jej angielski przekład autorstwa Alexa Zuckera został uhonorowany nagrodą ALTA National Translation Award. Czwarta powieść, Umělohmotný třípokoj (2006, pol. Plastikowe M3, czyli czeska pornografia), zdobyła Nagrodę Jiříego Ortena za najlepszą prozę lub poezję autora poniżej trzydziestego roku życia, natomiast jej angielskie tłumaczenie otrzymało wyróżnienie w ramach programu PEN Translates. Piąta powieść, Stanice Tajga (2008, pol. Stacja Tajga), otrzymała Nagrodę Josefa Škvoreckiego.

Hůlová prowadziła kawiarnię Zenit na praskich Vršovicach, wykłada twórcze pisanie, jako publicystka współpracowała m.in. z pismami „Respekt”, „Týden” oraz z Radiem Wave, gdzie miała własną audycję.

Pisanie oznacza doświadczanie cudzych przeżyć emocjonalnych i intelektualnych jako własnych – pisze na swojej stronie internetowej.